از درِيا پرسيدم :

                    که اين امواج ديوانه تو از کرانه ها چی می خواهند ؟

چرا اينان پريشان و در بدر سر به کرانه ی از همه جا بی خبر می زنند ؟

                                                           دريا در مقابل سوالم گريست !

امواج هم گريستند .

آن وقت دريا گفت :

                      که طعمه مرگ تنها آدمها نيستند ،

امواج هم مثل آدمها می ميرند .

و اين امواج .......

و اين امواج زنده هستند که لاشه امواج مرده را شيون کنان

به گورستان سواحل خاموشی می سپارند .